Leergemeenschap
Workshops
Een belangrijk onderdeel van het BSIK project Grenzen aan Participatie is om de kennis over de gevonden grenzen en de inzichten over hoe hiermee om kan worden gegaan, te delen met initiatiefnemers of regisseurs van participatieve processen. Hiertoe worden workshops georganiseerd door het projectteam in samenwerking met gastorganisaties. In de praktijk wil dit zeggen dat de workshop plaatsvindt bij bijvoorbeeld een provincie welke optreedt als gastorganisatie. Deze gastorganisatie nodigt medewerkers uit van omliggende overheidsorganisaties om deel te nemen aan de workshop. De workshop, die een ochtend- of een middagdeel in beslag neemt, heeft naast het doel om kennis te verspreiden, vooral ook het doel om deelnemers zelf aan het werk te laten gaan met de handreiking voor grensverleggend participeren. Om maximale aansluiting bij de belevingswereld van de deelnemers te bewerkstelligen, worden deze gevraagd om van tevoren cases in te dienen die mogelijk interessant kunnen zijn in de werkgroepen.
De workshop start met een presentatie van één van de teamleden waarin het procesverloop kort wordt geschetst en worden de gevonden grenzen gepresenteerd. Deelnemers worden volop in de gelegenheid gesteld om op de gevonden resultaten te reageren. Dit levert in de praktijk een levendige discussie op waarbij al veel waardevolle aanvullingen op de gevonden resultaten zijn gegeven.
Na een reflectie op deze gevonden grenzen wordt de handreiking voor grensverleggend participeren kort toegelicht waarna de deelnemers in groepjes onder begeleiding van een facilitator aan de slag gaan met de van tevoren geselecteerde cases. Wat opvalt, is dat de ‘probleemeigenaren’ zichzelf kwetsbaar durven opstellen wat deels te verklaren is doordat de cases slechts als vehicle dienen om te werken met de handreiking. Er wordt niet naar gestreefd inhoudelijke oplossingen aan te dragen voor concrete problemen, al gebeurt dit in de praktijk wel.
De feedback die het projectteam tot nu toe heeft gekregen van de workshops is dat de sessies als erg nuttig en leuk worden ervaren. Bovendien vindt men de tijdsduur veel te kort, iets wat wij beschouwen als een goed teken. De handreiking ervaart men als zeer gestructureerd en werkbaar, en is bovendien zeer herkenbaar voor de deelnemers. Zogenaamde ‘oh ja’ momenten komen veelvuldig voor. Tegelijk ervaren deelnemers het als een grote meerwaarde om er bewust mee bezig te zijn. Kennis hebben over participatieve processen, en de kennis in de praktijk toepassen zijn twee verschillende dingen, zo blijkt.